چهارشنبه, شهریور 28, 1397

لوگو خانواده جوان

گپی دلنشین با شقایق دلشاد - خانواده 593

گفت و گو با شقایق دلشاد بازیگر  سینما، تئاتر

 

تلاش می‌کنم در هر کاری بهترین باشم

 گفتگو: حبیبه نیک‌سیرتی

  دوست دارم باعث افتخار خانواده و کشورم باشم. تمام تلاشم را هم می‌کنم که به بالاترین درجه بازیگری برسم. همین خصوصیات مرا حتی به گرفتن اسکار امیدوار می‌کند.

 

از هر نقشم چیزی یاد گرفتم. هر چند هیچ کدام از نقش‌ها خودم نبود، سعی کردم خود  آن ‌نقش باشم و باورپذیر بازی کنم.

 

شقایق دلشاد، بازیگر، در سال 1367 در تهران به دنیا آمده است. لیسانس طراحی لباس دارد و پنج سال نیز در آموزشگاهی دوره طراحی دوخت را گذرانده و هنرمندی است که سعی کرده همیشه روی پای خود بایستد و به راستی موفق هم بوده. در گفت و گویی با وی از هر دری سخن به میان آمد که حاصل آن را می‌خوانید.

 

l کار هنری را با چه رشته‌ای شروع کردی؟

ll از آغاز بازیگری را دوست داشتم، اما مادرم اجازه شرکت در کلاس‌های بازیگری را به من نمی‌داد. در دانشگاه آزاد گوهردشت کرج طراحی لباس خواندم، مدت پنج سال یک روز در میان به آموزشگاه رفتم و طراحی دوخت یاد گرفتم. با وجود سن پایین، لباس‌های بسیار شیک طراحی می‌کردم، می‌دوختم و مشتری‌هایی که به مزون می‌آمدند باور نمی‌کردند دوخت آن لباس‌ها کار من باشد.

l چطور مزون زدی؟ آیا برای دایر کردن مزون از خانواده‌ات کمک گرفتی؟

ll به سختی! از خانواده پولی نمی‌گرفتم. اگر پدر و مادرم متوجه شرایط سخت من می‌شدند شاید اجازه خیلی از کارها را به من نمی‌دادند. زمانی که دانشجو بودم، پیش از این که مزون بزنم خانه‌ای گرفته بودم، شب‌ها خیاطی می‌‌کردم. هم کرایه خانه داشتم، هم هزینه دانشگاه و هم آموزشگاه، هزینه کتاب و شارژ و رفت و آمدم هم که بود. تا این که بالاخره مزونی زدم و از ساعت 8 صبح تا حدود 5/10 شب در داخل پاساژ در مزون بودم و حتی بارها همه رفته بودند و من داخل مزون جا مانده بودم و تا صبح در مزون به سر می‌بردم. آن قدر فعال بودم که در یکی از سال‌ها کادوی روز مرد چهار طبقه پاساژ را به من دادند!

و...

ادامه مطلب را در مجله خانواده 593 بخوانید.

با ما در تماس باشید

  • تهران، خیابان طالقانی، خیابان حافظ، خیابان رودسر غربی، روبروی ساختمان مرکزی وزارت نفت - پلاک 13
  • 02188943807 - 9

اوقات شرعی